P(l)akkende boodschappen brengen – Lotte Leest #3

Toen ik op zoek ging naar marketingboeken die je gelezen moet hebben, kwam er eentje ontzettend vaak terug: Made to Stick van Chip Heath & Dan Heath. De ene is medestichter van een startup van een uitgeverij voor schoolboeken, de andere professor aan Stanford en allebei zijn ze dus op hun eigen manier al tientallen jaren bezig met de vraag ‘waarom blijven sommige ideeën hangen en andere niet?’. Lang genoeg blijkbaar, om er een boek van te maken dat zomaar even uitgroeide tot basislectuur in de marketingwereld. Sinds vandaag is het zelfs het onderwerp van een nieuwe Lotte Leest. En dat wil toch al wel wat zeggen. 

 In Lotte Leest ga ik op zoek naar boeken die mij iets kunnen bijbrengen. Boeken over het ondernemerschap. Boeken over marketing. Boeken over time management – ik bekijk het breed. Over elk gelezen boek schrijf ik hier een korte review. Omdat ik de boekbesprekingen uit mijn schoolcarrière mis, maar vooral om jullie te laten weten of het de moeite is. You’re welcome.

Waar gaat dit over?

Sticky Ideas. Waarom blijven random urban legends (of, ik zeg maar wat, complottheorieën) eeuwenlang de ronde doen en vallen sommige doordachte campagnes compleet in dovemansoren? Succesvolle verhalen blijken heel vaak een paar elementen gemeen te hebben. En die elementen worden in dit boek aan de hand van (heel veel) voorbeelden uitgelegd. Het boek is opgebouwd rond 6 principes: Simplicity, Unexpectedness, Concreteness, Crediblity, Emotions en Stories. Dat lijstje wordt verder uitgelegd, en doorheen het boek ook gebruikt als checklist: hoe meer boxes je verhaal tickt, hoe groter de kans dat je boodschap zijn doel zal bereiken. 

Het oordeel van yours truly

Ik vond het een moeilijk boek om doorheen te raken. omdat het zo volgestouwd is met verhalen (practice what you preach, dachten de auteurs). Daardoor wordt de theorie heel tastbaar, maar is het risico op afdwalen van de essentie ook heel groot. Dat ik op het moment van lezen aan een zwembad in de Provence lag, heeft daar allicht ook mee te maken.

Heel vaak zijn (in mijn geval toch) geslaagde boodschappen toevalstreffers. Je bedenkt campagnes, vertelt verhalen en af en toe blijft er eens wat plakken, bingo, gelukt! Dit boek haalt het toeval uit die manier van werken. Aan de hand van talloze praktijkvoorbeelden – geslaagd en minder geslaagd – stellen ze een raamwerk op van criteria waaraan de meeste succesverhalen voldoen. Zo kan je dus de manier van werken omdraaien: in plaats van iets te verzinnen en dan af te wachten of het blijft plakken, kan je nu iets maken dat theoretisch gezien een grote kans heeft om te blijven plakken.

En dat kan op twee manieren handig zijn. Het is zowel een manier om je concepten eens kritisch te bekijken met een duidelijke checklist erbij, als een hulpmiddel om vertrokken te geraken als je creatief wat geblokkeerd zit.

Ik ga het boek waarschijnlijk niet opnieuw lezen, en dat hoeft ook niet. Want als het geschreven is volgens z’n eigen principes (en dat is het), blijft er vanzelf genoeg plakken om verder te kunnen. Voor de zekerheid heb ik een cheat sheet gemaakt, met daarop de belangrijkste principes die in het boek aan bod komen. Om naar terug te grijpen als het weer eens nodig is (en dat zou wel eens heel vaak kunnen zijn).

Om te onthouden

Ik onthoud voorlopig vooral het letterwoord dat ze gebruiken om de principes aan op te hangen (SUCCES), en als ik de cheat sheet die ik gemaakt heb bij de hand houd, dan leer ik op termijn vast ook wel waar de letters voor staan. Of dat is toch de bedoeling. Daarnaast staan er een aantal waanzinnige van de pot gerukte verhalen in het boek die ik ook niet snel zal vergeten (blijkbaar is er een kerel echt heel veel afgevallen door alleen maar Subway te eten?), wat meteen ook gewoon bewijst wat het boek probeert te vertellen.

Wat ontbreekt er? 

Geen idee. Ik vond dat er eerder te veel voorbeelden in stonden dan dat de inhoud tekortschiet. Gelukkig vatten ze op het einde de belangrijkste handvaten zelf ook nog even samen, zodat even snel iets opzoeken geen al te grote martelgang wordt.

Wie moet dit lezen?

Leerkrachten. Marketeers. Sprekers. Iedereen die een boodschap te brengen heeft en graag wil dat zijn publiek achteraf nog weet wat er gezegd is, en wat er nu van precies van hen verwacht wordt. Dus zelfs als je gewoon iets meer winst uit die nieuwjaarsbrief wil halen dit jaar, kan ik je dit boek aanraden.

And I quote

“When you say three things, you say nothing.”

Agree. Een boodschap is al meer dan genoeg. Ga er maar gewoon vanuit dat je publiek het concentratievermogen van een borrelnootje heeft, en hou het simpel. Bij deze, mijn simpele boodschap: lees dit boek.

Mocht je nog waanzinnig goede suggesties hebben voor de volgende edities van Lotte Leest, let me know!

Terug naar de website

P.S. Volg mij gerust ook op Instagram

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *